از شهادت بنیانگذاران تا نسلهای بیشمار؛ روایت پایداری، انقلاب ایدئولوژیک و پاسخ تاریخی به شاه و شیخ
مقدمه
آموزههای مسعود رجوی؛ نه یک روایت تاریخی صرف، بلکه شالودهای زنده از مقاومت، پایداری و بازتولید آگاهانهی نسلهاست. تجربهی دههها سرکوب، شکنجه، اعدام و قتلعام، نهتنها این جریان را خاموش نکرده، بلکه آن را به نیرویی تکثیرشونده بدل ساخته است؛ شعلهای که از هر دانهاش خوشهای روییده و از هر خوشهاش خرمنی.
۱. شعلهای که نه شاه خاموش کرد و نه شیخ
امروز با نسل صدها هزاران و نسل بیشماران روبهرو هستیم؛ نسلی که نه شاه، نه شیخ، نه ارتجاع، نه استعمار و نه بورژوازی هرگز نتوانستهاند و نخواهند توانست شعلهی آن را خاموش کنند. آنچه بنا بود با سرکوب پایان یابد، به یک جریان تاریخی تبدیل شد.
از شهادت بنیانگذاران سازمان تا اشرف و موسی و تا آخرین شهید، مسیر مجاهدین با خون و فدا رقم خورده است. اما امروز، این مسیر بهدرستی روز سرفرازی همهی آنان است؛ چرا که اندیشهای که با خون نوشته شد، با نسلها ادامه یافت.
شکست استراتژی سرکوب؛ از شجره طیبه تا خرمن آتش
شاه و شیخ گمان میکردند میتوان با شکنجه و اعدام، شجرهی طیبهی مجاهد خلق را ریشهکن کرد. اما از هر دانه خوشهای رویید و از هر خوشه خرمنی؛ خرمنی که میرود ریشهی ارتجاع را در آتش پاسخ تاریخی خود بسوزاند.
پاسخ در سختترین شرایط؛ سلاح ایدئولوژی و تشکیلات
در نگاه کوتاهبینانه، پاسخ این بود که نمیتوان و نباید با شاه و شیخ درافتاد. اما مجاهدین در هر مرحله با سلاحهای نوین ایدئولوژیک و تشکیلاتی تجهیز شدند؛ حتی در سختترین شرایط داخلی، منطقهای و بینالمللی. در رأس این سلاحها، مریم و انقلاب او قرار دارد؛ انقلابی که امروز با گوشت و پوست و استخوان حس میشود.
زمزمهای که خاموش نشد
در شبهای تیرهای که دشمنان خلق با بمب، موشک، تروریسم، شکنجه، تیرباران و سیل اکاذیب تاختند، این زمزمه همچنان جاری ماند:
«إِنَّا أَعْطَیْنَاکَ الْکَوْثَر * فَصَلِّ لِرَبِّکَ وَانْحَر * إِنَّ شَانِئَکَ هُوَ الْأَبْتَر»
این آیه، نه یک نقل مذهبی، که بیان ایستادگی تاریخی در برابر حذف و نابودی است.
«این به مجاهدین نیامده است»
چه در اوین و کهریزک و گوهردشت، چه در اشرف و لیبرتی و هر جای دیگر جهان، تسلیم، تحقیر و «زیر پای سگ افتادن» با هویت مجاهدین بیگانه است. همانگونه که خمینی با فتوای قتلعام نتوانست نسلی را منقرض کند، این مسیر همچنان ایستاده باقی مانده است.
به پایان رساندن راه؛ سجده شکر و جهاد اکبر
این مسیر، تنها با سلاح بیرونی طی نشده است. سجدهی شکر، «الهی لک الحمد و لک الشکر»، و جهاد اکبر برای شایستگی به پایان رساندن یکی از سنگینترین رسالتهای تاریخ ایران و اسلام، جوهرهی این راه است؛ راهی که آرزوی لحظهبهلحظهی مردم در زنجیر است.
تحقق قطعی؛ پاسخ تاریخی به حکومت آخوندی
با مریم، با انقلابش و با گوهرهای بیبدیلی که پاسخ تاریخی و ایدئولوژیک به حکومت آخوندیاند، این مسیر قطعاً محقق خواهد شد. این نه یک امید انتزاعی، بلکه برآمده از تجربه، خون و تداوم است.
جمعبندی
داستان مجاهدین، داستانی شگفتانگیز است؛ داستان نسلی که قرار بود حذف شود اما تاریخ را بازنوشت. آموزههای مسعود رجوی، امروز نه در گذشته، بلکه در اکنون و آیندهی این مقاومت زندهاند.
بیشتر بخوانید:
آموزههای مسعود رجوی-قسمت(8)
- سایت کالج آزادی در شبکههای اجتماعی:اینستاگرام / تلگرام / یوتیوب
لطفا نظراتتان را در کامنت با ما به اشتراک بگذارید.
