از حماسه ۱۰ شهریور اشرف تا خیزش کانونهای شورشی: ۱۲ سال مقاومت
۱۲ سال پس از حماسه ۱۰ شهریور ۱۳۹۲ (۱ سپتامبر ۲۰۱۳)، که قتلعام ۵۲ عضو سازمان مجاهدین خلق در قرارگاه اشرف رخ داد، استراتژی «هزار اشرف» به نمادی از مقاومت و خیزش علیه رژیم ایران تبدیل شده است. این یادداشت به بررسی این واقعه، تکامل استراتژی کانونهای شورشی، و تأثیر آن بر آینده ایران میپردازد.
حماسه ۱۰ شهریور ۱۳۹۲: پایداری در برابر قتلعام
در سحرگاه ۱۰ شهریور ۱۳۹۲، قرارگاه اشرف، پایگاه سازمان مجاهدین خلق در عراق، هدف حملهای مرگبار قرار گرفت. این حمله، که با هدایت رژیم ایران و همکاری نیروهای امنیتی عراق انجام شد، ۵۲ کشته و ۷ گروگان برجای گذاشت. هدف رژیم، نابودی کامل مجاهدین بود، اما ۴۲ نفر از اشرفیان زنده ماندند و مقاومت آنها به نمادی از ایستادگی تبدیل شد. این واقعه، که با وحشیگری مشابه قتلعام ۱۳۶۷ انجام شد، نهتنها مقاومت را متوقف نکرد، بلکه بذر استراتژی «هزار اشرف» را کاشت.
استراتژی هزار اشرف چیست؟
استراتژی «هزار اشرف»، طراحیشده توسط مسعود رجوی، رهبر سازمان مجاهدین خلق، به معنای ایجاد هزاران کانون شورشی در سراسر ایران است. این کانونها، گروههای کوچک سازمانیافته در محلات، دانشگاهها، کارخانهها و حتی زندانها هستند که با فعالیتهای مخفیانه علیه رژیم عمل میکنند. پس از انتقال مجاهدین از عراق به آلبانی در سال ۲۰۱۶، این استراتژی با تمرکز بیشتر بر گسترش این کانونها در داخل ایران، ادامه یافت. این کانونها با شعارهایی مانند «مرگ بر خامنهای» و عملیاتهای ضداختناق، روحیه مقاومت را زنده نگه میدارند.
نقش کانونهای شورشی در ایران امروز
کانونهای شورشی بهعنوان بازوی عملیاتی مقاومت، در اعتراضات مردمی مانند قیامهای ۱۳۹۶ و ۱۳۹۸ نقش کلیدی داشتهاند. این گروهها با انجام عملیاتهایی مانند نصب پلاکارد، شعارنویسی شبانه، و اقدامات ضدسرکوب، رژیم را به چالش میکشند. رژیم ایران این کانونها را «کابوس» خود میداند، زیرا شناسایی آنها در میان مردم دشوار است. فعالیتهای این کانونها در شهرهایی مانند تهران، تبریز و اهواز و سیستان و بلوچستان ادامه دارد و به گسترش اعتراضات کمک کرده است.
پیامدهای استراتژی هزار اشرف
استراتژی هزار اشرف پیامدهای زیر را به دنبال داشته است:
- گسترش مقاومت: تبدیل زندانها و محلات به کانونهای فعال مقاومت.
- تضعیف رژیم: انزوای سیاسی و افزایش شکاف داخلی در رژیم.
- الهامبخشی: ایجاد امید و باور به سرنگونی در میان مردم و افزایش کانونهای شورشی در داخل ایران.
- جهانشمولی: حمایت جوامع ایرانی در اروپا و آمریکا از این استراتژی.
حماسه ۱۰ شهریور و پایداری اشرفیان نشان داد که رژیم نمیتواند شعله مقاومت را خاموش کند. امروز، کانونهای شورشی با الهام از این حماسه، پرچم «مقاومت به هر قیمت» را برافراشتهاند.
چشمانداز آینده: قیام سازمانیافته
۱۲ سال پس از ۱۰ شهریور، کانونهای شورشی به نیروی پیشران قیام تبدیل شدهاند. این گروهها با سازماندهی و گسترش شعارهایی مانند «تا آخرش ایستادهایم» در ۱۹ فروردین ۱۴۰۴، یاد شهیدان اشرف را زنده نگاه داشتهاند. رژیم در ضعیفترین موقعیت خود قرار دارد و انزوای جهانیاش (مانند فعالسازی مکانیسم ماشه) فرصتی برای قیام است. گسترش کانونهای شورشی و آمادهسازی مردم برای خیزش، راه را برای سرنگونی هموار میکند.
بیشتر بخوانید:
فعالسازی مکانیسم ماشه و پیامدهای آن بر اقتصاد و سیاست ایران
- سایت کالج آزادی در شبکههای اجتماعی:اینستاگرام / تلگرام / یوتیوب
لطفا نظراتتان را در کامنت با ما به اشتراک بگذارید
