دامنه اعتراضات اقشار به کجا می کشد؟
در دو الی سه روز اخیر این اعتراضات وجود داشته:
اعتصاب کارکنان شرکت ایران افق در میدان نفی یادآوران/اعتراض کسبه به قطعی مکرر برق و اختلال در بازار خاش/ تجمع اعتراضی بازنشستگان فولاد و معدن اصفهان با شعار فریاد فریاد از این همه بیداد/ تجمع اعتراضی کارگران شرکت فرآورده های روغنی ایران(فریکو) در سیرجان/ تجمع و اعتصاب مغازه داران بازار کفاشان تهران در اعتراض به گرانی و تورم/ تجمع اعتراضی بازنشستگان تأمین اجتماعی درشهرهای مختلف/ تجمع اعتراضی پرسنل بیکارشده بیمارستان سجاد کرمانشاه و ….. سرانجام دستور وزارت کشور به استانداران برای برخورد قاطع با تجمعات تفرقهافکن!
نتیجه
اعتراضات اخیر مردم ایران ریشه در بحرانهای عمیق اقتصادی، اجتماعی و سیاسی دارد. تورم افسارگسیخته، کاهش شدید ارزش پول ملی، بیکاری گسترده، فساد نهادینهشده، سرکوب آزادیهای اجتماعی و سیاسی …جامعه رو به نقطه انفجاری رسانده است. در چنین ساختاری، چشماندازی برای حل این مشکلات دیده نمیشود؛ چراکه حکومت نه ظرفیت اصلاحات ساختاری را دارد و نه تمایلی برای تغییر مسیر نشان میدهد و تنها سرکوب اعتراضات را جایگزین پاسخگویی به مطالبات مردم، کرده است در نتیجه در نظامی که بقای خود را در سرکوب و فساد میبیند تنها پاسخ هم اعتراض و خیزش است.
