اعتصاب غذای ۱۰۸روزهای که در واکنش به قتلعام اشرف و کشته شدن ۵۲ نفر از اعضای سازمان مجاهدین خلق در ۱۰ شهریور ۱۳۹۲ آغاز شد، نقطهای برجسته در تاریخچه مقاومت ایران به شمار میرود. این اعتصاب در نهایت با وعدههای بینالمللی برای پیگیری این جنایت پایان یافت، اما تأثیر آن برای همیشه در خاطرهها باقی مانده است.
اعتصاب غذایی که صدای مظلومیت را به جهانیان رساند
این اعتصاب غذا که در کمپ لیبرتی آغاز شد، نمادی از اعتراض علیه بیعدالتی و سرکوب بود. قتلعام اشرف که طی آن ۵۲ نفر از اعضای مجاهدین خلق به طرز وحشیانهای به قتل رسیدند، زخم عمیقی بر پیکره مقاومت ایران گذاشت. اما مقاومت و ایستادگی اعضای این سازمان توانست این رویداد را به صدایی بلند برای دادخواهی تبدیل کند.
پیام رئیسجمهور برگزیده مقاومت
خانم مریم رجوی، رئیسجمهور برگزیده مقاومت، در یکی از سخنرانیهای خود در این خصوص گفتند:
” شما فاتح شدید زیرا وقتی که عالمی در سکوت فرو رفته بود، شما با جانهایتان فریاد کشیدید.
شما فاتح شدید زیرا بهقول مسعود، «شعلههای شرف و مقاومت یک خلق در زنجیر» را نمایندگی میکنید،
آری، صدای شما برای همیشه در تاریخ مقاومت برای آزادی در ایران به گوش میرسد. شما که هر روز گفته و میگویید که «ایستادهایم تا پایان»!
تأثیر جهانی اعتصاب غذا
اعتصاب ۱۰۸ روزه توانست توجه بسیاری از سازمانهای حقوق بشری و نهادهای بینالمللی را به خود جلب کند. با وجود سکوت بسیاری از قدرتهای جهانی، این حرکت اعتراضی نمادی از اراده و پایداری در برابر ظلم شد.
یادبودی برای شجاعت و ایستادگی
این رویداد تنها یک اعتصاب غذا نبود؛ بلکه یک پیام جهانی برای مقاومت و ایستادگی در برابر بیعدالتی بود. صدای اعتصابکنندگان نه تنها در ایران، بلکه در جهان شنیده شد و به نقطهای برای اتحاد و همبستگی نیروهای آزادیخواه در حمایت از مقاومت مردم ایران تبدیل گشت.
