تخریب مزارهای شهیدان، جنایتی بیپایان و پاسخ آتشین مقاومت
رژیم ولایت فقیه، در ادامه جنایات خود علیه بشریت، بار دیگر دست به تخریب مزارهای شهیدان دهه ۶۰، بهویژه در قطعه ۴۱ بهشت زهرا، زده است. این اقدام، که به دستور مستقیم خامنهای و با هدف محو آثار قتلعامهای دهه ۶۰ انجام میشود، نهتنها توهینی به خون شهیدان آزادی است، بلکه مصداق بارز ادامه جنایت علیه بشریت بهشمار میرود. اما پاسخ آتشین مقاومت، بهویژه از سوی کانونهای شورشی و مجاهدین خلق، نشان میدهد که این جنایتها هرگز از حافظه تاریخی مردم ایران پاک نخواهد شد.
تخریب مزارها: تلاشی مذبوحانه برای پاکسازی جنایت
تخریب مزارهای شهیدان، از قطعه ۴۱ بهشت زهرا در تهران تا گورستانهای خاوران اهواز، وادی رحمت تبریز و گلستان جاوید بابل، بخشی از سیاست سیستماتیک رژیم برای از بین بردن شواهد قتلعام زندانیان سیاسی در دهه ۶۰، بهویژه قتلعام ۶۷، است. تصاویر ماهوارهای نشان میدهد که قطعه ۴۱ بهشت زهرا، محل دفن صدها شهید اعدامشده، با خاک یکسان شده و به پارکینگ تبدیل شده است. این اقدام، همراه با نصب دوربینهای امنیتی و ممانعت از حضور خانوادهها برای گذاشتن گل یا ترمیم سنگ قبرها، تلاشی مذبوحانه برای پاکسازی آثار جنایاتی است که سازمان عفو بینالملل آن را «مصداق جنایت علیه بشریت» نامیده است.
رژیم با ریختن بتن، خاکبرداری و تغییر کاربری این مزارها، گمان میکند میتواند حقیقت قتلعام بیش از ۳۰ هزار زندانی سیاسی را پنهان کند. اما این اقدامات، تنها خشم و نفرت مردم ایران را شعلهورتر کرده است. خانوادههای قربانیان، با پلاکاردهایی چون «خاوران سند ماندگار جنایت علیه بشریت» و «نه میبخشیم و نه فراموش میکنیم»، نشان دادهاند که این جنایتها از حافظه تاریخی ملت ایران پاکشدنی نیست.
چرا رژیم از مزارهای شهیدان هراس دارد؟
مزارهای شهیدان، بهویژه آنهایی که به مجاهدین خلق در نبرد با دو دیکتاتوری شاه و شیخ و دیگر مبارزان دهه ۶۰ تعلق دارند، نمادهایی از ایستادگی و مقاومت در برابر استبداد دینیاند. این مزارها، پیام «ایستادگی تا آخر» را در جامعه عاصی ایران ترویج میدهند و به همین دلیل، رژیم خامنهای از آنها وحشت دارد. تخریب این مزارها، از جمله مزار ۷۵ شهید در وادی رحمت تبریز، از جمله اکبر چوپانی و ثریا ابوالفتحی که در دوران بارداری اعدام شد، تلاشی برای خاموش کردن این پیام است. اما رژیم نمیداند که این سنگها، درختان خشکشده و گورهای بینامونشان، در قلب مردم ایران زندهاند و الهامبخش قیامهای آیندهاند.
پاسخ آتشین مقاومت
در برابر این جنایتها، مقاومت ایران، بهویژه کانونهای شورشی وابسته به سازمان مجاهدین خلق، پاسخی آتشین به جلادان دادهاند. در ۳۰ مرداد ۱۴۰۴، کانونهای شورشی در پاسخ به تخریب قطعه ۴۱ بهشت زهرا، مراکز سرکوب و جنایت رژیم، از جمله پایگاههای سپاه و بسیج، را هدف قرار دادند. این اقدامات، نهتنها قدرت سازماندهی مقاومت را نشان میدهد، بلکه پیامی روشن به رژیم است: جنبش دادخواهی تا سرنگونی کامل ولایت فقیه ادامه خواهد یافت. مریم رجوی، رئیسجمهور برگزیده شورای ملی مقاومت، تأکید کرده است که تخریب مزارها بهعنوان ادامه جنایت علیه بشریت، هرگز نمیتواند حقیقت قتلعام ۶۷ را پنهان کند.
دادخواهی جهانی و آینده ایران
سازمانهای بینالمللی، از جمله عفو بینالملل و گزارشگران ویژه ملل متحد، تخریب مزارهای شهیدان را محکوم کرده و خواستار تشکیل کمیتهای بینالمللی برای تحقیق درباره قتلعام ۶۷ شدهاند. بیش از ۱۱۱۲ نفر از خانوادههای قربانیان و ۱۵۲ مقام سابق ملل متحد نیز در نامههایی به رهبران جهان، خواستار توقف این جنایتها و محاکمه عاملان آن شدهاند. این حمایت جهانی، همراه با مقاومت داخلی، نشان میدهد که رژیم خامنهای در برابر اراده مردم ایران و عدالت جهانی، راه گریزی ندارد.
تخریب مزارهای شهیدان، تلاشی عبث برای خاموش کردن صدای آزادی است. اما این جنایتها، تنها عزم مردم ایران را برای دادخواهی و سرنگونی رژیم تقویت کرده است. سایه مقاومت و پیام شهیدان، تا روز پیروزی و برقراری دموکراسی در ایران، بر سر رژیم بحرانزده خامنهای سنگینی خواهد کرد.
بیشتر بخوانید:
سدهای خالی ایران؛ بحران آب و خیانت سپاه به منابع ملی
- سایت کالج آزادی در شبکههای اجتماعی:اینستاگرام / تلگرام / یوتیوب
لطفا نظراتتان را در کامنت با ما به اشتراک بگذارید
