ثروتهای ملی چی شد؟ (۴۵)
سند چشمانداز چی بود؟
سند چشمانداز ۱۴۰۴ ایران، سندی برای تعیین چشمانداز بیستساله بود که در آبان ۱۳۸۴ شروع شد. سند چشمانداز ۱۴۰۴ بعد از قانون اساسی، مهمترین سند قانونی کشور عنوان شده بود.
اهداف سند چشمانداز ۱۴۰۴:
ایران باید «به جایگاه اول اقتصادی، علمی و فناوری در سطح منطقه آسیای جنوب غربی» رسیده باشد.
رشد پرشتاب و مستمر اقتصادی، ارتقاء نسبی سطح درآمد سرانه و رسیدن به اشتغال کامل» و «برخوردار از سلامت، رفاه، امنیت غذایی، تأمین اجتماعی، فرصتهای برابر، توزیع مناسب درآمد، نهاد مستحکم خانواده به دور از فقر، فساد، تبعیض و بهرهمند از محیط زیست مطلوب» جایگاهی بود که ایران در سال ۱۴۰۴ باید به آن میرسید.
ثروتهای ملی چی شد؟ (۴۶)
بادبزن و آفتابه
سند چشمانداز ۱۴۰۴ مطلقاً شکست خورد. در ماههای ابتدایی ۱۴۰۴، فرسودگی زیرساختها، ناترازی تولید و مصرف، و کمبود سرمایهگذاری به جایی رسیده که مهدی مسائلی (دبیر سندیکای صنعت برق) هشدار داده:
«باید قبول کنیم امسال تابستان سختی داریم و مردم برای این شرایط، بادبزن و آفتابه تهیه کنند.»
چشماندازی که قرار بود نماد پیشرفت باشد، حالا با خاموشی، فقر زیرساختی و بیبرقی به مضحکهای ملی تبدیل شده. زیر سایه حاکمیتی که منابع را بلعید، مردم باید گرما را با بادبزن و آب را با آفتابه تحمل کنند.
این شکست نتیجهی حاکمیت فاسدی است که بهجای مردم، سود گروههای رانتی و پاس. داران را تأمین کرد.
میخواستند ایران را قدرت اول منطقه کنند، اما به مردم گفتند برای گرما بادبزن بخرند!
شما قضاوت کنید: سند چشمانداز بود یا سند عقبگرد؟
وقتش رسیده صدای رسای حقیقت باشیم، قبل از آنکه گرما، فقر و تاریکی ما را خاموش کند.
ثروتهای ملی چی شد؟ (۴۷)
قدرت منطقهای یا فریب بزرگ؟
در زمان ابلاغ سند چشمانداز (۱۳۸۲)، رشد اقتصادی ایران بیش از ۷ درصد بود. دوران طلایی فروش نفت آغاز شد.
قیمت نفت از ۱۲۰ دلار گذشت و دولت احمدینژاد به بودجهای افسانهای دست یافت.
او در سال ۱۳۸۶ گفت:
«ما میتوانیم قبل از ۱۴۰۴ قدرت اول منطقه شویم»
اما آنچه ایران در آن «اول» شد، جنگافروزی، ترور، فساد و سرکوب بود.
بهجای رشد علمی و اقتصادی، ماشین چپاول و خرجکرد منابع برای پروژههای ایدئولوژیک منطقهای فعال شد.
ثروت مردم خرج آرمانهای ضدملی شد و مردم با فقر، سرکوب و فریب تنها ماندند.
پشت شعارهای ۱۴۰۴، واقعیت تلخ تسلط نظامیگری و سلطه پاس. داران بر اقتصاد خوابیده بود.
وقتی احمدینژاد با این سند چشمانداز وعده قدرت اول منطقه را داد، مردم خیال کردند رفاه در راه است.
اما قدرت ما در ترور، ق.تل، و جنگطلبی تعریف شد!
دلارهای نفتی خرج خو.ن شد، نه زندگی.
۱۴۰۴، تنها یک سال نیست؛ یک سند خیانت است.
ثروتهای ملی چی شد؟ (۴۸)
رشد اقتصادی چی شد؟
در سال ابلاغ سند چشمانداز، رشد اقتصادی ایران بیش از ۷ درصد بود.
درآمد افسانهای نفت نصیب دولت احمدینژاد شد.
اما پایان آن چه بود؟ بر اساس اعلام بانک مرکزی، رشد اقتصادی کشور به منفی ۸/۵ درصد رسید!
در دولت روحانی و حتی بعد از توافق برجام، نهتنها اهداف سند چشمانداز محقق نشد، بلکه بدیهیترین نیازها مثل آب و برق هم تأمین نشد.
زیرساختهای اقتصادی بهدلیل سلطه انحصارات وابسته به خامنهای و پاس. داران، عملاً نابود شد.
۱۴۰۴ سند توسعه نبود؛ صورتجلسهی چپاول بود.
نفت را فروختند، رشد اقتصادی را کشتند.
مردم در انتظار برق و آب و نان و … پاس.داران ثروتهای ملی را در سوریه و لبنان دود کردند.
این بود ۱۴۰۴؟!
ثروتهای ملی چی شد؟ (۴۹) اقتصاددانان درباره سند چشمانداز چه میگویند؟
یک اقتصاددان: «در ۴ برنامه گذشته سند چشمانداز، شاخصهای اقتصادی ایران بهشدت بد شدهاند. نه بهخاطر کمبود منابع، بلکه بهخاطر ناکارآمدی و فساد سیاستگذاران»
اما عامل اصلی شکست، چپاول سیستماتیک توسط خامنهای و شرکای پاس. دارش بود.
در این نظام، هر اقدامی به ضرر مردم است. هدف، خالی کردن سفره مردم و پر کردن حسابهای الیگارشی فاسد است.
همهچیز داشتیم؛ فقط عدالت و صداقت نداشتیم!
آنها نظام ساختند تا مردم را غارت کنند؛ نه برای توسعه، نه برای عدالت، نه برای ایران.
ثروتهای ملی چی شد؟ (۵۰)
فاصله هدف و عمل
اقتصاددان: «رشد ۸ درصدی هدف سند چشمانداز بود؛ اما ابزارش فراهم نبود. چرا؟ چون منابع به جای توسعه، صرف پروژههای برونمرزی شد!»
در پایان سند چشمانداز، نتیجه این بود: بیبرقی، کمبود گاز، فروپاشی آبی، گسترش فقر و از بین رفتن رفاه.
همهچیز فدای جاهطلبیهای ایدئولوژیک نظام و مخارج تاریکخانهای شد.
از رفاه رسیدیم به رنج، از فرصتها رسیدیم به فقر.
چشمانداز؟ آری. اما نه برای مردم؛ برای باندهای قدرت و پاس. داران!
بیشتر بخوانید:
ثروتهای ملی چی شد؟ (۲۶)
- سایت کالج آزادی در شبکههای اجتماعی:اینستاگرام / تلگرام / یوتیوب
لطفا نظراتتان را در کامنت با ما به اشتراک بگذارید.
