جمهوری دمکراتیک تنها پاسخ برای سرنگونی نظام ولایت فقیه؛ بررسی تاریخی مقاومت ایران، نقش شورای ملی مقاومت و ضرورت اتحاد برای گذار به جمهوری پلورالیستی.
چکیده
در پی تشدید رویاروییهای نظامی بین رژیم جمهوری اسلامی ایران و اتحاد ایالات متحده-اسرائیل در سال ۲۰۲۶، سرسختی رژیم نقطه عطفی برای تغییر رژیم ایجاد کرده است. پس از ۴۷ سال حکومت استبدادی که با جنایات گسترده همراه بوده، از جمله کشتار هزاران نفر در قیام سراسری ژانویه ۲۰۲۶،
شورای ملی مقاومت ایران (NCRI) به عنوان تنها آلترناتیو دموکراتیک ظاهر شده است.
تحت رهبری
مریم رجوی، رئیسجمهور منتخب، اعلام تشکیل دولت موقت NCRI در ۲۸ فوریه ۲۰۲۶ بر تعهد به دوره انتقالی ششماهه تأکید دارد که با انتخابات آزاد و جمهوری پلورالیستی به پایان میرسد.
این مقاله زمینه تاریخی مقاومت ایرانی، اصول بنیادی NCRI در رد هم سلطنت و هم حکومت دینی، و ضرورت اتحاد ایرانیان میهنپرست پشت این آلترناتیو را برای تضمین آیندهای مستقل و دموکراتیک بررسی میکند.
مقدمه
در حالی که شعلههای درگیری خاورمیانه را در فوریه ۲۰۲۶ فرا گرفته، جمهوری اسلامی ایران بر لبه پرتگاه سقوط ایستاده است. امتناع رژیم از پذیرش خواستههای ایالات متحده برای کاهش تنش هستهای و خلع سلاح منطقهای، موج دوم اقدامات نظامی ایالات متحده و اسرائیل را – به دلیل تهدیدات امنیتی – برانگیخته است.
این رویارویی، پس از شکست مذاکرات در سالهای ۲۰۲۵-۲۰۲۶، نه تنها یک تقابل ژئوپلیتیک، بلکه فرصتی تاریخی برای مردم ایران است تا سرنوشت خود را بازپس گیرند و جمهوری دمکراتیک تنها پاسخ برای سرنگونی را محقق کنند. ایرانیان طی ۴۷ سال پس از انقلاب ۱۹۷۹، زیر سلطه یک حکومت فاشیستی دینی بودهاند که منابع ملی را در جنگهای نیابتی هدر داده و آرمانهای آزادی داخلی را سرکوب کرده است.
پاسخ وحشیانه رژیم به قیامها، که در کشتار ژانویه ۲۰۲۶ با تخمین ۷۰۰۰ تا ۴۰ هزار کشته به اوج رسید، محکومیت جهانی را برانگیخت. در واکنش، پس از سه دهه مماشات، اتحادیه اروپا سپاه پاسداران انقلاب اسلامی (IRGC) را به عنوان یک نهاد تروریستی فهرستگذاری کرد – مشابه فهرستگذاری القاعده پس از ۱۱ سپتامبر.
در این آشوب، NCRI تحت رهبری مریم رجوی خود را آلترناتیو مشروع دموکراتیک اعلام کرده و در ۲۸ فوریه ۲۰۲۶ دولت موقت را معرفی نمود. این لحظه، هر ایرانی آزادیخواه را فرا میخواند تا در میهنپرستی متحد شود، سلطنت شاه و حکومت ملایان را رد کند، و جمهوری دمکراتیک شایسته میراث باستانی ایران را بسازد.
زمینه تاریخی: میراث فداکاری و مقاومت
مبارزه ایران برای آزادی با خون نسلها حک شده است. انقلاب ۱۹۷۹، که ابتدا نمادی از امید علیه سلطنت پهلوی بود، به سرعت توسط دیکتاتوری دینی آیتالله خمینی ربوده شد و رژیم ولایت فقیه را برقرار کرد ، ترکیبی از مطلقگرایی مذهبی و سرکوب فاشیستی.
طی ۴۷ سال، این نظام اعدامهای دستهجمعی، آپارتاید جنسیتی و صدور تروریسم را سازماندهی کرده، ثروت ایران را برای تأمین مالی گروههایی مانند حزبالله و حوثیها هدر داده و مردم را فقیر کرده است. قیامهای ۲۰۰۹، ۲۰۱۷-۲۰۱۸، ۲۰۱۹ و ۲۰۲۲-۲۰۲۳ شکنندگی رژیم را نشان داد، اما قیام ژانویه ۲۰۲۶ – برانگیخته از ناامیدی اقتصادی و قمار هستهای، فاجعهبار بود.
معترضان با شعار «نه غزه، نه لبنان، جانم فدای ایران» جاهطلبیهای امپراتوریک رژیم را رد کردند، اما با قتلعام مواجه شدند که خشم جهانی را برانگیخت و غرب را وادار به تحریم IRGC کرد.
در این کوره رنج، بذر مقاومت سازمانیافته کاشته شد. در ۲۱ ژوئیه ۱۹۸۱ (۳۰ تیر ۱۳۶۰)،
مسعود رجوی، رهبر سازمان مجاهدین خلق ایران (PMOI/MEK)، شورای ملی مقاومت ایران (NCRI) را به عنوان پارلمان در تبعید تأسیس کرد و نیروهای مخالف متنوع را زیر پرچم «نه شاه، نه شیخ» متحد نمود.
این ائتلاف، شامل اقلیتهای قومی، روشنفکران و گروههای سیاسی، تبعید، ترور و افترا را تحمل کرده اما به عنوان نماد پلورالیسم دموکراتیک پایدار مانده است. ایرانیان برای آزادی بهای سنگینی پرداختهاند ، دهها هزار اعدامشده، میلیونها آواره ، اما فداکاریهایشان راه آینده را روشن میکند و ملتی خسته از استبداد را به سوی وطنی مستقل الهام میبخشد.
شورای ملی مقاومت: آلترناتیو دموکراتیک ساختهشده با عزم راسخ
مشروعیت NCRI از ساختار فراگیر و اصول استوار آن ناشی میشود. این شورا شامل ۲۵ کمیته تخصصی به ریاست کارشناسان است و به عنوان دولت سایه آماده پذیرش وظایف انتقالی عمل میکند.
در سال ۱۹۹۳، مریم رجوی به عنوان رئیسجمهور منتخب NCRI برای دوره انتقالی انتخاب شد.
در مرکز چشمانداز NCRI، برنامه دهمادهای مریم رجوی قرار دارد که نخستین بار در ۲۰۰۶ ارائه شد و بیش از دو دهه در مجامع بینالمللی تأیید شده است. این طرح حکومت دینی را رد میکند و موارد زیر را ترویج مینماید:
-
حق رأی همگانی و پلورالیسم.
-
آزادی بیان، تجمع و مطبوعات؛ انحلال نهادهای سرکوبگر مانند سپاه پاسداران.
-
پایبندی به اعلامیه جهانی حقوق بشر؛ لغو شکنجه و مجازات اعدام.
-
جدایی دین از دولت.
-
برابری جنسیتی در همه عرصهها.
-
قوه قضائیه مستقل منطبق با استانداردهای بینالمللی.
-
خودمختاری برای اقلیتهای قومی، از جمله کردها.
-
فرصتهای برابر در اقتصاد بازار آزاد.
-
حفاظت از محیط زیست.
-
ایران غیرهستهای متعهد به صلح منطقهای.
این اصول، که توسط بیش از ۴۰۰۰ پارلمانتر جهانی تأیید شده، تضمین میکند دولت موقت NCRI – محدود به شش ماه – انتخابات مجمع مؤسسان را تسهیل کند تا قانون اساسی تدوین شود و قدرت به مردم واگذار گردد.
اعلامیه فوریه ۲۰۲۶: فراخوانی برای سلاح آزادی
در ۲۸ فوریه ۲۰۲۶، در حالی که رژیم زیر فشار نظامی در حال فروپاشی بود، رجوی تشکیل دولت موقت NCRI را اعلام کرد و گفت:
«اعلام دولت موقت توسط شورای ملی مقاومت ایران به منظور انتقال حاکمیت به مردم ایران و برقراری جمهوری دموکراتیک، بر پایه برنامه دهمادهای خانم مریم رجوی. زنده باد جمهوری دموکراتیک ایران.»
این بیانیه NCRI را به عنوان نیروی دموکراتیک سراسری معرفی میکند که قادر به جلوگیری از هرجومرج یا دیکتاتوری جدید است.
تحلیل نهایی
تمدن پرافتخار ایران، مهد امپراتوریها، شعر و نوآوری، شایسته رهایی از زنجیرهایی است که در ۱۹۷۹ بسته شد. خون شهدا، از کشتار ۱۹۸۸ تا وحشت ژانویه ۲۰۲۶، نه انتقام بلکه پیروزی میطلبد: جمهوری دموکراتیکی که هر ایرانی در برابری و صلح شکوفا شود. شورای ملی مقاومت ایران، با رد فرصتطلبان رباینده انقلاب، این چشمانداز را ارائه میدهد. اکنون، در این نقطه بهینه، میان ضعف رژیم و بیداری جهانی، ایرانیان آزادیخواه باید متحد شوند. به NCRI بپیوندید، جمهوری دمکراتیک تنها پاسخ برای سرنگونی است، پس نیاز هست که مشروعیت آن را به رسمیت بشناسید و جایی برای مدعیان دروغین باقی نگذارید. این نسل، در تقاطع تاریخ، قدرت دارد تا نیاکان را گرامی دارد و آیندگان را تأمین کند. برخیزید هممیهنان: برای ایران، برای آزادی، زنده باد جمهوری دموکراتیک!
اعلام دولت موقت پس از سقوط جمهوری اسلامی توسط شورای ملی مقاومت ایران
- سایت کالج آزادی در شبکههای اجتماعی:اینستاگرام / تلگرام / یوتیوب
لطفا نظراتتان را در کامنت با ما به اشتراک بگذارید.
