خامنه‌ای از کانون‌های شورشی بیشتر از جنگ می‌ترسد

کانون‌های شورشی، این نیروی سازمان‌یافته در کف خیابان‌ها، حالا دیگر به یکی از مهم‌ترین کابوس‌های شبانهٔ ولی‌فقیه ارتجاع تبدیل شده‌اند. در نخستین سخنرانی‌اش پس از آتش‌بس ۱۲روزه، خامنه‌ای در حالی ظاهر شد که رژیمش زیر بار فشار بحران‌های درونی، نارضایتی‌های عمومی و اعتراف به ترس از قیام، در تلاطم آشفتگی غرق است.

او در جمع سرکردگان دستگاه قضایی رژیم گفت: «ما در جنگ محکم وارد شدیم… رژیم صهیونیستی به آمریکا متوسل شد چون دید از عهده جمهوری اسلامی برنمی‌آید.» این اظهارات در حالی مطرح شد که همه می‌دانند نه‌تنها رژیم دستاوردی نداشت، بلکه همان شب آتش‌بس با اطلاع کامل آمریکا از زمان، مکان و حتی تعداد موشک‌های پرتابی همراه بود؛ اعترافی که ترامپ بی‌پرده آن را افشا کرد.

خامنه‌ای با پرده‌پوشی، سانسور و هشدار به نزدیکانش برای حفظ سکوت، تلاش دارد واقعیت را مخفی کند. او می‌گوید: «ایرادهای غیرلازم را مطرح نکنید… اینها مضر است.» این نشان‌دهنده‌ی شکاف‌های درونی در رأس رژیم است که روز به روز عمیق‌تر می‌شود.

اما اوج هراس ولی‌فقیه، جایی است که از “هسته‌های خفتهٔ منافق” یاد می‌کند و با اشاره مستقیم به مجاهدین و کانون‌های شورشی، می‌گوید: «آنها فکر کردند بعد از ضربه به مراکز حساس نظام، هسته‌های خفته فعال می‌شوند، مردم را تحریک می‌کنند و نظام را تمام می‌کنند.» همین یک جمله، اعترافی بی‌سابقه است به نقش تعیین‌کننده شورشگران و آمادگی جامعه برای قیام.

رهبر مقاومت در پاسخ به این اعتراف آشکار خامنه‌ای گفت:
«خامنه‌ای دلش خوش است که سرنگون نشده، از این بهتر نمی‌شد به تهدید موجودیت رژیم اذعان کرد… شب دراز است و قلندر قیام بیدار و در انتظار… سرنگونی محتوم رژیم ولایت فقیه در پیش است.»

این سخنرانی، همراه با فضای عمومی کشور، پیام‌های روشنی در خود دارد که می‌توان آن‌ها را چنین جمع‌بندی نمود:

خامنه‌ای علناً گفت که چون سرنگون نشده، پس پیروز است.
بار دیگر نقش کانون‌های شورشی را به‌عنوان خطر اصلی برای نظام برجسته کرد.
وحشت اصلی او نه از جنگ، بلکه از نیروهای سازمان‌یافته در داخل کشور است.
او از بحران و شکاف در درون نظام پرده برداشت و تلاش کرد آنها را ترمیم کند.
قیام و شورش مردمی دیگر تنها یک تهدید نیست؛ بلکه واقعیتی است که در دل خیابان‌ها جریان دارد.

بیشتر بخوانید: