لیست مطالب
خسارات سیل در ایران؛ سوءمدیریت یا بلای طبیعی؟
نوروز ۱۴۰۴ آغاز شد و مردم ایران خود را برای جشن سال نو آماده میکردند. اما بارشهای شدید، سیل به ارمغان آورد. این سیلابها در استانهای گیلان، کرمانشاه و ایلام رخ داد و زندگی مردم را مختل کرد. این موضوع بار دیگر ضعف زیرساختها و سوءمدیریت بحران را نشان داد.
1 آغاز سیل و گستره خسارات
بارشهای شدید از اول فروردین ۱۴۰۴ آغاز شد. این بارشها باعث جاری شدن سیل در چندین استان شد. در گیلان، رانش زمین ناشی از سیلاب، بیش از ۲۰۰ راه روستایی را مسدود کرد. سیل خسارات زیادی به منازل مسکونی و زمینهای کشاورزی وارد کرد. در کرمانشاه، سیلابها دامها و محصولات کشاورزی را نابود کردند. ایلام نیز شاهد آبگرفتگی معابر و تخریب زیرساختها بود.
خسارات سیل در ایران در سالهای اخیر همیشه تکرار شده است. با این حال، هیچ اقدامی برای کاهش این خسارات انجام نمیشود. در کشورهای دیگر، با مدیریت علمی بحران، خسارات کاهش مییابد. در ایران اما همچنان شاهد افزایش خرابیها هستیم.
2 چرا خسارات سیل در ایران شدیدتر از سایر کشورهاست؟
نبود زیرساختهای مناسب برای مدیریت آبهای سطحی یکی از دلایل است. مناطق سیلزده فاقد سیستمهای زهکشی کارآمد هستند. ساختوسازهای غیرمجاز در حریم رودخانهها و تخریب جنگلها باعث تشدید خسارات شده است.
در کشورهای توسعهیافته، سدها و سیلبندها برای پیشگیری از سیلاب ساخته میشود. اما در ایران، این اقدامات انجام نمیشود. به همین دلیل، بارشهای شدید به بحران تبدیل میشود.
3 رژیم و عدم مسئولیتپذیری در برابر فجایع طبیعی
مقامات رژیم معمولاً سیلابها را به عنوان پدیدهای غیرقابل اجتناب معرفی میکنند. اما بسیاری از این فجایع ناشی از سوءمدیریت و بیتوجهی به پیشگیری هستند. با استفاده از فناوریهای پیشرفته، میتوان خسارات سیل در ایران را کاهش داد. اما نبود برنامهریزی مناسب باعث میشود هر بار بارشهای شدید به بحران تبدیل شوند.
4 نقش فساد و چپاول در افزایش خسارات
فساد گسترده در بدنه رژیم یکی از دلایل اصلی افزایش خسارات سیل است. بودجههایی که باید صرف بهبود زیرساختها میشد، به جیب مقامات میرود. در کشورهای دیگر، طرحهایی مانند احیای جنگلها و احداث سدها از سیلابها جلوگیری میکند. اما در ایران، جنگلها نابود میشوند و بودجهها صرف پروژههای بیفایده میشود.
5 نتیجهگیری؛ وقتی حکومت اولویت دیگری دارد
خسارات سیل در ایران نشان میدهد که مشکل اصلی، سوءمدیریت، فساد و چپاول منابع ملی است. مردم ایران با تخریب خانهها و نابودی مزارع روبهرو هستند. اما رژیم هیچ برنامهای برای کاهش این خسارات ندارد. اگر برنامهریزی صحیح وجود داشت، خسارات به حداقل میرسید. اما فساد و بیتوجهی باعث ادامه بحرانها خواهد شد.
این وضعیت نتیجه سیستم فاسدی است که سرنوشت مردم را به بازی میگیرد. برای پایان دادن به این وضعیت، چارهای جز قیام و سرنگونی رژیم فاسد نداریم. تنها با تغییر ساختار حاکمیت میتوان به آزادی و عدالت دست یافت. قیام امروز، پایان بحران فردا است.
سایت کالج آزادی در شبکههای اجتماعی:
اینستاگرام / تلگرام / یوتیوب
