روز جهانی کارگر؛ فریاد کارگران ایران علیه نابرابری طبقاتی
روز جهانی کارگر، لحظهای برای قدردانی از تلاشهای کارگران و بررسی وضعیت معیشتی و حقوقی آنهاست. اما در ایران، این روز به جای شادی، نمادی از نابرابری و مطالبات نادیدهگرفتهشده کارگران در برابر نظام ضدکارگری است. امسال فاصله عمیق میان دستمزد و هزینههای زندگی، کارگران و بازنشستگان را در تنگنا قرار داده و مبارزه برای حقوق اولیه را برجسته کرده است.
بحران دستمزد: فاصلهای غیرقابل جبران
در حالی که نظام حاکم از افزایش دستمزد در سال ۱۴۰۴ سخن میگوید، تورم لجامگسیخته و عقبماندگی مزدی، این ادعاها را بیمعنا کرده است. امسال کارگران با کاهش بیشتر قدرت خرید مواجهاند. دستمزد اردیبهشت ۱۴۰۴ حتی از اسفند ۱۴۰۳ کمتر ارزش دارد. شکاف ۱۰ تا ۱۵ میلیون تومانی میان دستمزد و سبد معیشت، زندگی کارگران را فلج کرده و دستمزد تنها برای دو هفته از هزینههای ماهانه کافی است (منبع: بهارنیوز، ۶ اردیبهشت ۱۴۰۴). این بحران، کارگران را به مبارزه برای دستمزد عادلانه واداشته و نابرابری طبقاتی را عمیقتر کرده است.
چالشهای معیشتی و مسکن: زندگی در تنگنا
در روز جهانی کارگر ۱۴۰۴، کارگران ایرانی نهتنها با دستمزد ناکافی، بلکه با بحران مسکن نیز دستوپنجه نرم میکنند. در شهرهایی مانند تهران و مشهد، اجاره آپارتمانهای کوچک از دستمزد ماهانه فراتر میرود و تأمین نیازهای اولیه مانند غذا و درمان را غیرممکن میکند. در مقایسه، کارگران در کشورهای پیشرفته با دستمزدهای بالا، امکان خرید خانه، خودرو و سفر دارند. این تفاوت، نابرابری طبقاتی در ایران را بیش از پیش آشکار میکند.
ساختار معیوب شورای عالی کار: مانعی برای عدالت
به گفته سید حسین رسولی، دبیر اجرایی خانه کارگر خراسان رضوی، ساختار سهجانبهگرایی در ایران به دلیل همسویی دولت و کارفرمایان خصوصی، به زیان کارگران عمل میکند. در شورای عالی کار، تصمیمات اغلب به نفع کارفرمایان است و مطالباتی مانند دستمزد متناسب با معیشت نادیده گرفته میشود. رسولی همچنین به دو مطالبه کلیدی اشاره میکند: بازگرداندن بانک رفاه به تأمین اجتماعی و تسویه بدهی کلان دولت به این سازمان. این بدهی، منابع لازم برای حمایت از بازنشستگان را محدود کرده و اکنون بهعنوان چالشی اساسی مطرح است.
روز جهانی کارگر: بستری برای مطالبهگری
نظام حاکم ایران، با نقض مقاولهنامههای سازمان بینالمللی کار (ILO)، حقوق کارگران را پایمال میکند و قوانین ضدکارگری را گسترش میدهد. روز جهانی کارگر (۱۱ اردیبهشت) فرصتی است تا کارگران با اعتراضات متحدانه، مطالباتی مانند دستمزد عادلانه، مسکن مناسب و اصلاح نظام تأمین اجتماعی را مطرح کنند. این روز، با آگاهی و همبستگی کارگران در پیوند با قیام سراسری، میتواند به نقطه عطفی برای تغییرات بنیادین تبدیل شود.
انفجار بندرعباس؛ فاجعهای که جنایت رژیم آخوندی را فریاد زد
- سایت کالج آزادی در شبکههای اجتماعی:اینستاگرام / تلگرام / یوتیوب
