سرفرازی در برابر ستم؛ میراث ماندگار مهدی حسنی و بهروز احسانی
در سحرگاه پنجم مرداد ۱۴۰۴، دو تن از فداکارترین فرزندان مردم ایران، مهدی حسنی و بهروز احسانی، در زندان قزلحصار کرج اعدام شدند؛ جنایتی که نهتنها رژیم را رسواتر ساخت، بلکه یاد و راه آنها را پرشورتر در دلها زنده کرد. این دو مجاهد خلق با وجود شکنجههای وحشیانه، حاضر نشدند از مواضعشان عقبنشینی کنند و با سربلندی جانشان را فدای آزادی مردم ایران کردند.
مهدی حسنی؛ صدای پایداری نسلی از جوانان شورشگر
مهدی حسنی، متولد دهه ۱۳۷۰ و از نسل خیزشهای پس از ۸۸، از نوجوانی در مسیر مبارزه قرار گرفت. او در مهرماه ۱۴۰۳ نوشت:
«قضات آدمکش باید خواب ببینند که من از موضعم یک درصد عقب بنشینم.»
در آخرین پیامش، در فروردین ۱۴۰۴، جامعه ایران را «در آستانه انفجار» توصیف کرد و تأکید نمود که تنها راه نجات، مرزبندی قاطع با دیکتاتوری مذهبی است. این سخنان نهفقط یک وصیتنامه، که فراخوانی برای نسل آینده است.
بهروز احسانی؛ قهرمانی از دهه ۶۰ تا واپسین لحظهها
بهروز احسانی، ۷۰ ساله و مبارز قدیمی، سابقهای دیرینه در راه مقاومت داشت. او که در دهه ۶۰ نیز زندانی شده بود، در نامهای نوشت:
«بر سر جانم با کسی چانه نمیزنم؛ فدیه راه آزادیام کنید.»
در حالیکه از بیماریهای متعدد در زندان رنج میبرد، در بازجوییها قاطعانه اعلام کرد:
«موضع من نسبت به این رژیم آدمکش، هیهات منا الذله است.»
او همچنین از فعالان اعتصاب غذای «سهشنبههای نه به اعدام» بود و تا آخرین دم، صدای معترضان خاموشناشدنی باقی ماند.
پیامی به مریم رجوی و تعهد به آرمان آزادی
این دو مجاهد، در نامهای مشترک به خانم مریم رجوی، رئیسجمهور برگزیده شورای ملی مقاومت، نوشتند:
«ما پایبند سوگند وفا هستیم… ایستادهایم تا پایان.»
این پیام، تجسم عمیق ایمانشان به رهبری مقاومت و آیندهای بدون ولایت فقیه بود.
قزلحصار؛ کارخانه اعدام و سرکوب
زندان قزلحصار، یکی از تاریکترین نمادهای سرکوب در ایران، از دهه ۶۰ تاکنون، شاهد هزاران اعدام بوده است. در ماههای اخیر، بهخصوص با اوجگیری خیزشهای مردمی و گسترش کانونهای شورشی، رژیم بار دیگر این مکان را به صحنه قتلعام مخالفان سیاسی تبدیل کرده است. مهدی حسنی و بهروز احسانی، تنها نمونههایی از دهها زندانی در معرض خطر اعداماند.
واکنشهای بینالمللی؛ جنایتی سیاسی و مستوجب پاسخ فوری
کمیته بینالمللی در جستجوی عدالت (ISJ)، در بیانیهای در تاریخ ۲۷ ژوئیه ۲۰۲۵، این اعدامها را «نقض آشکار حقوق بینالملل» و «جنایاتی سیاسی» توصیف کرد. این نهاد هشدار داد که دستکم ۱۴ زندانی دیگر از هواداران مجاهدین خلق، در خطر اعدام قریبالوقوع قرار دارند. ISJ خواستار اقدامات فوری زیر شد:
- محکومیت رسمی از سوی سازمان ملل و اتحادیه اروپا
- آزادسازی فوری زندانیان سیاسی
- تحریمهای هدفمند علیه ناقضان حقوق بشر در رژیم ایران
هدف رژیم: ارعاب یا فرار از بحران؟
اعدام مهدی حسنی و بهروز احسانی، نهفقط جنایتی انسانی، که یک عملیات سیاسی برای ایجاد فضای رعب در آستانه بحرانهای شدید اجتماعی و اقتصادی در داخل کشور است. رژیمی که از قیام و مقاومت مردم بهشدت واهمه دارد، تلاش میکند با اعدام، موج شورش را مهار کند. اما این سرکوبها، نه تنها موفق نبوده، بلکه تنفر عمومی را افزایش داده است.
سخن آخر: میراثی از شجاعت، دعوتی به پایداری
همانطور که خانم رجوی تأکید کرد، این جنایات اراده مردم ایران برای آزادی را قویتر میکند. امروز، خامنهای در ضعیفترین نقطه قدرت خود قرار دارد و این رژیم برای حفظ خود به اعدام و سرکوب متوسل شده است.
مهدی حسنی و بهروز احسانی با خون خود، مشعل مبارزه را روشنتر کردند. وظیفه ماست که راهشان را ادامه دهیم، صدایشان باشیم و این خونها را به آزادی گره بزنیم.
در همین رابطه:
یادبود دو قهرمان شهید مجاهد خلق، بهروز احسانی و مهدی حسنی
- سایت کالج آزادی در شبکههای اجتماعی:اینستاگرام / تلگرام / یوتیوب
لطفا نظراتتان را در کامنت با ما به اشتراک بگذارید.
