اشرف، شهری با انسان‌هایی متفاوت - قسمت اول

فهرست مطالب مقاله

اشرف، شهری با انسان‌هایی متفاوت – قسمت اول

1 مقدمه

نزدیک به ۴ دهه است که مقر اصلی اعضای سازمان مجاهدین در خارج از ایران با نام «اشرف» شناخته می‌شود.

این نام اولین بار در سال ۱۳۶۵ بر روی قرارگاهی برپا شده در بیابانهای خشک و بی‌آب و علف در بخش «عظیم» از شهرستان خالص- عراق در ۸۰ کیلومتری مرز ایران و عراق با یاد «اشرف رجوی»؛ سمبل زنان مجاهد خلق، استفاده شد.

قرارگاههایی که شاهد صحنه‌های رزم و تلاش دلاورانی بوده و هست که سوگند خورده‌اند تا آزادی میهن دست از مبارزه نکشند و در ۴دهه مبارزه خود، این را به اثبات رسانده‌اند.

در این سلسله مطالب می‌خواهیم نگاهی به شکل‌گیری و تاریخچه «اشرف» داشته باشیم.

با ما همراه باشید.

2 الزام تأسیس ارتش آزادیبخش ملی ایران در عراق

باوجود عقب نشینی نیروهای عراقی به مرزهای بین‌المللی و آمادگی عراق برای پرداخت غرامت در ۳خرداد ۱۳۶۱،‌ ولی خمینی برای ماندن در حاکمیت به جنگ ادامه داد.

برای پایان دادن به این جنگ، شورای ملی مقاومت ایران، آلترناتیو دمکراتیک رژیم، طرح صلحی را پیشنهاد و بطور مکتوب به دولت عراق و ارگانهای بین‌المللی ارائه کرد.

با وجود کارزاری ۳ ساله و حمایت بیش از ۵هزار شخصیت از سراسر جهان از طرح «صلح» مقاومت ایران، ولی خمینی با اصرار بر جنگ و شعار «جنگ جنگ تا پیروزی»، دنبال بلعیدن عراق بود و هیچکدام از قطعنامه‌های شورای امنیت و هیأتهای میانجی از «کشورهای غیرمتعهد» و «سازمان کنفرانس کشورهای اسلامی» را نپذیرفت.

مسعود رجوی رهبر مقاومت، در ۱۷خرداد ۱۳۶۵همراه رزمندگان مجاهد به عراق رفت تا با تشکیل ارتش آزادیبخش جنگ ضد میهنی را متوقف کرده و مانع سوختن جوانان و سرمایه‌های ایران در تنور جنگ خمینی شود.

3 شکل‌گیری قرارگاه «اشرف»

اینک ارتش آزادیبخش به منظور «درهم شکستن ماشین جنگی خمینی» نیاز به ایجاد قرارگاه بزرگی برای تجمع نیرو در نزدیکی مرز ایران و عراق داشت.

این تجمع در قرارگاهی، در بخش عظیم استان دیالی شکل گرفت که وسعت آن ۳۶ کیلومتر مربع بود.

مجاهدین سازندگی در این محل را شروع کردند و نام آن را «اشرف» گذاشتند.

بعد از یک‌سال سازندگی و تلاش شبانه روزی مجاهدین، صدها ساختمان و تأسیسات مختلف شهری، خدماتی، دانشگاه آموزشی و نظامی در اشرف ایجاد شد و آن را تبدیل به مقر اصلی مجاهدین در عراق کرد.

زنان و مردان مجاهد برای اولین بار با یونیفرمی یک‌دست و نظامی در هیأت ارتشی منظم در این قرارگاه با گذراندن دوره‌های نظامی و افسری برای انجام عملیات‌های نظامی در منطقه مرزی آماده می‌شدند.

4 عملیات‌های ارتش آزادیبخش بعد از تأسیس اشرف

در عرض یک‌سال، تا خرداد ۱۳۶۷، ارتش آزادیبخش با صد رشته عملیات در سراسر مرز ایران و عراق ضربات جبران‌ناپذیری به ماشین جنگی رژیم وارد کرد.

اینک زمان عملیات‌های متمرکز بزرگتری بود تا خمینی و رژیمش را به زانو در بیاورد.

این عملیات‌ها عبارتند از:

فروردین ۱۳۶۷، عملیات آفتاب، در جبهه‌ای به طول ۳۰ کیلومتر که لشگر ۷۷ خراسان را شکست داد.

خرداد ۱۳۶۷، عملیات چلچراغ، منجر به تسخیر شهر مهران و انهدام لشگر ۱۶زرهی قزوین شد.

۳مرداد ۱۳۶۷، مجاهدین در با تمام استعداد رزمی خود به عملیات فروغ جاویدان شتافتند، تا ثابت کنند این ارتش در استقلال کامل برپا شده و پذیرش آتش‌بس تأثیری در عزم جزمشان برای سرنگونی تمامیت رژیم نخواهد داشت.

بهار ۱۳۷۰، عملیات مروارید؛ پاسخ کوبنده ارتش آزادیبخش به حمله مزدوران رژیم به عراق به منظور نابودی مجاهدین، بعد از بمباران‌های آمریکا و از هم‌ پاشیدن ارتش عراق.

5 رژه ارتش آزادیبخش ملی ایران در اشرف

۲۶ مهر ۱۳۷۰، یکانهای ارتش آزادی‌بخش در اشرف رژه گسترده‌ای در حضور فرماندهی کل ارتش آزادیبخش، مسعود رجوی و مسئول اول سازمان مجاهدین،‌ مریم رجوی و خبرنگاران خارجی انجام دادند.

در این رژه یکانهای پیاده، آبی‌-خاکی، پرسنل هوایی، پدافند هوایی، یکان‌های توپخانه، یکان‌های موشکی، مکانیزه، تانک، خودروهای حمل و نقل زرهی، مخابرات، مهندسی رزمی و پشتیبانی خدمات رزمی شرکت داشتند.

رویترز دراینباره نوشت: «در مقایسه با استانداردهای گروه‌های مقاومت در سراسر جهان این یک نمایش خیره‌کننده‌ای از قدرت بود. این مراسم در دومین سالگرد انتخاب مریم رجوی بعنوان مسئول اول مجاهدین برگزار شد. هوادارانش که با احترام از او نام می‌برند می‌گویند، وی ارتش آزادیبخش را که چند سال از عمر آن می‌گذرد ، از یک نیروی رزمی پیاده به یک نیروی رزمی مکانیزه در جنگ ارتقاء داده است.»