شکافهای داخلی؛ خنجری از درون به پیکر پوسیده نظام
نماز جمعه ۱۵ فروردین، تصویری آشکار از شکافهای داخلی درون رژیم ایران ارائه داد. سخنان امامان جمعه قم، تهران و زنجان نشاندهنده اضطراب و سردرگمی شدید آنها در این دوران حساس بود. ادعای وحدت، زیر سایه اختلافات عمیق جناحهای داخلی، رنگ باخته است. و شکافها حالا از سطح تحلیلهای امنیتی به تریبونهای رسمی هم کشیده شدهاند.
اعرافی: اعترافی پوشیده به شکافهای داخلی
در قم، اعرافی با صحبت از «سختی»، «شهدای خدمت» و کوشید تا فروپاشی روحیه در میان نیروهای نظام را بپوشاند. اما در پس این شعارهای نخنما، اعترافی تلویحی به شکافهای داخلی نهفته بود. او با ارجاع به وقایع غزه و ضاحیه، میکوشید افکار عمومی را از بحرانهای واقعی داخل کشور منحرف کند؛ بحرانی که از واگرایی نیروهای حکومتی تا یأس گسترده در میان هواداران نظام را شامل میشود.
اعرافی در قم از «سختیها»، «عزت و اقتدار» و «شهدای خدمت» سخن گفت. او تلاش کرد با این صحبتها یأس بدنه نظام را پنهان کند. سخنانی که بیش از آنکه وحدتساز باشند، آشکارکننده شکافهای داخلی بودند.
او با اشاره به شرایط منطقه، تلاش کرد افکار عمومی را از بحرانهای واقعی داخل کشور منحرف کند. بحرانی که از واگرایی نیروهای حکومتی تا یأس گسترده در میان هواداران نظام را شامل میشود.
قنبری: نماز جمعه یا میدان جنگ درونی؟
در تهران، قنبری آشکارا به جریانهای داخل نظام تاخت که به زعم او «ترسیدهاند» و دل به مذاکره بستهاند. او این گروه را «خوشخیال» و «محاسبهگر اشتباه» خواند. اما همین سخنان، پردهای دیگر از شکافهای داخلی را کنار زد.
اختلاف بر سر مذاکره با آمریکا که به جدالی علنی تبدیل شده، تنها یکی از نشانههای تنش درون حاکمیت است. تنشی که بهسادگی با خطبههای پرخاشگرانه حل نمیشود.
حسینی: اعتراف به جنگ واقعی در داخل
در زنجان، حسینی بیپرده از «جنگ اقتصادی» و «فرسودگی روانی» سخن گفت. او با اشاره به مردمی که هر روز جنگ را لمس میکنند، بر شکاف و نارضایتی عمومی مهر تأیید زد. هشدار او درباره «پرت کردن حواس مردم» از بحرانهای اصلی، تلویحاً حملهای بود به جریانهایی در درون نظام. همانها که همچنان در حال انکار واقعیت و سرگرمسازی مردم با دشمنتراشی خارجیاند.
پایانی بر توهم وحدت در نظام
در مجموع، خطبههای این هفته چیزی جز تلاشی بیثمر برای ترمیم ظاهر وحدت نبود. این تلاش، پوششی ناتوان بر شکافهای داخلیای است که امروز به بحران مشروعیت، فشار اقتصادی و بیاعتمادی عمومی گره خوردهاند. از جنگ نیابتی تا سرکوب اجتماعی، هر کنش رژیم، نهتنها مرهمی بر زخمهایش نیست، بلکه شکافها را ژرفتر میسازد. اما آنچه بیش از پیش نمایان میشود، جایگاه تعیینکننده مردم ایران در برابر این فروپاشی است. مردمی که دیگر نه فریب تبلیغات را میخورند و نه از تهدیدهای پوشالی هراس دارند. اراده جمعی آنان برای تغییر، حالا به نیرویی تعیینکننده در مسیر سرنگونی رژیم تبدیل شده است.
سایت کالج آزادی در شبکههای اجتماعی:
اینستاگرام / تلگرام / یوتیوب
