مانیا صفاریان
مانیا ۱۹ ساله متولد خرم آباد دانشجوی پرستاری بود او که از خانوادهای مرفه بود، این زندگی را ترک و خودش را وقف مبارزه کرد مانیا در ۱۸ مهر ۱۳۶۰ دستگیر شد به خاطر شناخته شدگیش او را زیر شکنجههای شدید بردند که او هرگز تسلیم نشد شکنجهگری گفته بود: “چطور اینهمه شلاق را تحمل میکند و سکوت میکند؟” مانیا و دو همرزمش، با بدنی زخم خورده پیش از اعدام فریاد زدند: “راه ما را ادامه دهید.” او در ۲۳ مهر ۶۰ حلق آویز شد
