لیست مطالب
مبارزات ۱۵۰ ساله زنان ایران – قسمت پنجم
1 قهرمانیهای دختران جوان در زندانها
دهه شصت بیشک خونینترین دهه در تاریخ مردم ایران است و خمینی هیچ مرزی از شقاوت و دنائت باقی نگذاشت.
خمینی کشتار مجاهدین را برای پاسداران خونریز خود مشروع و آزاد کرد. دفاتر مجاهدین در همه شهرها جمع شدند و خانههای سکونت آنها مورد حمله پاسداران قرار گرفت. مجاهدین بدون جا و پناه آواره خیابانها شدند. این شرایط بهطور خاص برای زنان و دختران، بطور خاص زنان باردار و مادران جوان سخت و طاقتفرسا بود.
زنان بسیاری دستگیر و یا حین دستگیری به شهادت رسیدند و بسیاری حتی بدون دادن نام خود به جوخههای اعدام سپرده شدند.
نفیسه اشرف جهانی، ۱۰ساله، مریم اسدی ۱۱ساله، افسانه فارابی ۱۲ساله، فاطمه مصباح، شهلا قربانی، فاطمه ساجدی، فاطمه جبارزادهانصاری ۱۳ساله و نسرین نوری مانی ۱۵ساله نوباوهگانی بودند که در دادگاههای قرون وسطایی محکوم به مرگ و به جوخه اعدام سپرده شدند.
2 مادران جوان و سالخورده ایستاده برای آزادی
در تاریخ مبارزات زنان ایران باید از مادرانی چون سکینه محمدی (مادر ذاکری) ۷۰ساله و طاهره آقاخانمقدم ۵۰ساله که همراه با جنین ۸ماهه خود به جوخه اعدام سپرده شد نام برد.
معصومه عضدانلو، زهرا بیژنیار، بتول عالمزاده و دهها شیرزن دیگر، جزو زنانی بودند که با نوزاد بدنیا نیامده خود به جوخههای اعدام سپرده شدند و شاهدی بر جنایات آخوندهای خونریز شدند.
آری هیچ چیز جلودار رشادت و فداکاری زنان قهرمان مجاهد نبود. زنانی که عزم جزم کرده بودند سر خم نکنند و از همه چیز، حتی طفل بدنیا نیامده خود برای نیل به آزادی گذشتند و برگ زرینی از فدا و رشادت در دفتر مبارزات زن ایرانی به ثبت رساندند.
3 زنان و مقاومت در برابر شکنجههای قرون وسطایی
شکنجههای اعمال شده بر زنان در زندانهای رژیم آخوندی خود داستان دیگری است. شلاقهای طولانی مدت بر پیکر دختران جوان و نحیف رایجترین شکنجه بود.
اسناد زیادی از انواع شکنجههای اعمال شده بر زنان از قبیل، قپانی، انفرادیهای طویل المدت، تجاوز، در آوردن چشم از حدقه و… به ثبت رسیده است.
علاوه بر اینها، شکنجههایی از قبیل تابوت، قفس و واحدمسکونی، بطور خاص برای درهم شکستن مقاومت زنان مجاهد زندانی طراحی شده بود
با این همه تاریخ گواه داد که هیچکدام از شکنجهها نتوانست زنان قهرمان مجاهد را به تسلیم در مقابل دژخیم وادارد.
هزاران زن مجاهد رنجهای طاقتفرسا را به تن خریده و جان خود را فدا کردند ولی از آرمان آزادی دست نکشیدند.
