چرا رژیم جمهوری اسلامی، مجاهدین خلق را هدف اصلی خود قرار داده است؟
رژیم جمهوری اسلامی از بدو تأسیس، مجاهدین خلق را بهعنوان تهدید اصلی خود شناسایی کرده است. این سازمان با بیش از ۶۰ سال سابقه مبارزه علیه دیکتاتوریهای پهلوی و جمهوری اسلامی، به دلیل سازمانیافتگی، پایگاه اجتماعی، و استراتژی قیام سازمانیافته برای سرنگونی رژیم، همواره در مرکز حملات رژیم قرار داشته است. مقامات رژیم، از جمله خامنهای و ائمه جمعه مانند سعیدی (قم) و دژکام (شیراز)، بارها از خطر قیام و فعالیتهای کانونهای شورشی مجاهدین سخن گفتهاند. شعار «مرگ بر منافق» در ۴۶ سال گذشته در تمامی مراسمهای رسمی رژیم تکرار شده، که نشاندهنده وحشت رژیم از نفوذ و تأثیر مجاهدین است. به گفته خبرگزاری فارس (وابسته به سپاه)، اعدامهای دهه ۶۰ علیه مجاهدین عامل بقای رژیم بود و تکرار آن را ضروری میدانند، که خود گواهی بر نقش کلیدی مجاهدین در به چالش کشیدن رژیم است.
آیا تمرکز رژیم بر حمله به مجاهدین به ضرر خودش نیست؟
بله، تمرکز بیش از حد رژیم بر مجاهدین خلق به ضرر آن است، اما رژیم چارهای جز این ندارد. مجاهدین به دلیل جایگاه برجسته در مبارزه برای سرنگونی رژیم و توانایی بسیج نیروها در داخل و خارج ایران، تهدیدی استراتژیک برای نظام هستند. رژیم نمیتواند این تهدید را نادیده بگیرد یا مخفی کند، زیرا مجاهدین قلب تپنده مقاومت ایران هستند. این تمرکز، بهویژه در سخنرانیها و تولید صدها کتاب و فیلم علیه مجاهدین (۶۳۱ کتاب و ۹۴۳ فیلم و مستند)، نشاندهنده ترس رژیم از نفوذ آنهاست، اما همزمان این تبلیغات، توجه عمومی را به مجاهدین جلب کرده و بهطور غیرمستقیم نقش آنها را برجسته میکند.
تناقضهای رژیم در مورد مجاهدین چیست؟
رژیم و رسانههای وابستهاش ادعا میکنند که مجاهدین خلق پایگاه اجتماعی ندارند، نسل جوان آنها را نمیشناسد، و به دلیل اعتقادات اسلامی و حجاب زنانشان از مردم فاصله دارند. اما این ادعاها با واقعیتهای زیر در تناقض است:
- شعارهای مداوم علیه مجاهدین: اگر مجاهدین فاقد پایگاه اجتماعی بودند، چرا رژیم در هر سخنرانی، منبر، و مقاله علیه آنها شعار میدهد و کتاب و فیلم علیه آنها تولید کرده است؟
- اعدام و زندانی کردن هواداران: بیش از ۹۰ درصد شهدای مقاومت متعلق به مجاهدین هستند، و حداقل ۱۵ هوادار به جرم حمایت از آنها حکم اعدام دریافت کردهاند. زندانیانی مانند مریم اکبری (۱۵ سال حبس) و سعید ماسوری (۲۵ سال حبس) حتی یک روز مرخصی نداشتهاند.
- جذب نسل جوان: کانونهای شورشی مجاهدین، بهویژه پس از قیام ۱۳۹۶، عمدتاً از جوانان دهه ۷۰ و ۸۰ تشکیل شدهاند که در اعتراضات و عملیات علیه مراکز سرکوب رژیم فعالاند. بسیاری از این جوانان به دلیل هواداری از مجاهدین به حبسهای سنگین محکوم شدهاند.
- شعارهای قیامهای اخیر: در قیامهای ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۱، شعارهایی مانند «مرگ بر اصل ولایت فقیه» و «درود بر رجوی» توسط جوانان مطرح شده، که نشاندهنده همسویی نسل جدید با آرمانهای مجاهدین است.
آیا پایگاه اجتماعی مجاهدین کاهش یافته یا گسترش یافته است؟
پایگاه اجتماعی مجاهدین خلق نهتنها کاهش نیافته، بلکه در طول ۴۶ سال مبارزه عمیقتر شده است. در سالهای اولیه پس از انقلاب ۱۳۵۷، زمانی که فضای سیاسی بازتر بود، نشریه «مجاهد» تیراژی ۶۰۰ هزار نسخهای داشت و تظاهرات نیممیلیونی در تهران برگزار میکردند. سعید حجاریان، از مقامات سابق رژیم، تعداد رزمندگان میلیشیا را ۵۰۰ هزار نفر تخمین زده بود. در شرایط کنونی اختناق، ارزیابی دقیق پایگاه اجتماعی ممکن نیست، اما فعالیت کانونهای شورشی، حضور جوانان در اعتراضات، و سرکوب شدید هواداران نشاندهنده ریشههای عمیق مجاهدین در جامعه است. مسعود رجوی تأکید کرده که تنها با «صندوق رأی» میتوان پایگاه واقعی مجاهدین را سنجید، اما رژیم با جلوگیری از انتخابات آزاد، این امکان را سلب کرده است.
برای تسریع در سرنگونی رژیم چه باید کرد؟
سرنگونی رژیم تنها از طریق یک قیام سازمانیافته امکانپذیر است و مجاهدین خلق بهعنوان هسته مرکزی مقاومت ایران، نقش کلیدی در این قیام دارند. رژیم با شیطانسازی مجاهدین سعی در تضعیف ارتباط آنها با مردم دارد، اما پیوستن به مجاهدین و حمایت از کانونهای شورشی میتواند این استراتژی را خنثی کند. مسعود رجوی تأکید کرده که رژیم بود و نبود خود را به نفی مجاهدین گره زده است، و شکست این شیطانسازی، سرعت قیام را افزایش میدهد. بنابراین، پیوستن به مجاهدین و تقویت مقاومت سازمانیافته، وظیفهای ملی و میهنی برای دستیابی به آزادی و سرنگونی رژیم است.
چرا پیوستن به مجاهدین وظیفهای ملی و میهنی است؟
مجاهدین خلق با ۶۰ سال مبارزه بیوقفه علیه دو دیکتاتوری (پهلوی و جمهوری اسلامی)، نشان دادهاند که برای آزادی ایران و استقرار دموکراسی از هیچ فداکاری فروگذار نمیکنند. آنها خواستار نظامی دموکراتیک، مبتنی بر جدایی دین از دولت، و لغو مجازات اعدام هستند. در شرایطی که رژیم با سرکوب، اعدام، و شیطانسازی سعی در حفظ قدرت دارد، پیوستن به مجاهدین و حمایت از قیام سازمانیافته، وظیفهای میهنی برای بازگرداندن حاکمیت ملی به مردم ایران است. این حمایت، بهویژه از طریق تقویت کانونهای شورشی، میتواند رژیم را به نقطه انفجار و سرنگونی نزدیکتر کند.
بیشتر بخوانید:
از برلین تا لندن؛ صدای راهحل سوم در برابر فاشیسم دینی
- سایت کالج آزادی در شبکههای اجتماعی:اینستاگرام / تلگرام / یوتیوب
لطفا نظراتتان را در کامنت با ما به اشتراک بگذارید.
