کنفرانس امنیتی مونیخ با حضور رهبران جهان آغاز شد؛ در حاشیه این نشست، پرسش کریستین امانپور از لیندزی گراهام درباره رضا پهلوی و پاسخ منفی او به بحثی جدی درباره جایگاه اپوزیسیون ایران در معادلات واشینگتن تبدیل شد.
شصتودومین دوره کنفرانس امنیتی مونیخ از روز جمعه ۲۴ دلو در شهر مونیخ آلمان و تحت تدابیر شدید امنیتی آغاز به کار کرد. این رویداد سالانه که از مهمترین گردهماییهای سیاست خارجی و امنیتی جهان محسوب میشود، با حضور حدود ۷۰ تن از سران کشورها و بیش از ۱۴۰ وزیر برگزار میشود.
در میان چهرههای برجسته حاضر میتوان به وانگ یی، ولودیمیر زلنسکی، امانوئل مکرون و کییر استارمر اشاره کرد. روسیه همچون سالهای گذشته در این نشست حضور ندارد و نماینده حکومت جمهوری اسلامی نیز امسال از شرکت در آن بازمانده است.
ریاست این دوره را بار دیگر ولفگانگ ایشینگر بر عهده دارد. او در گفتوگو با شبکه ZDF هشدار داد که جهان با «بزرگترین چالشهای امنیتی» دهههای اخیر روبهروست؛ از تداوم جنگ اوکراین گرفته تا اختلاف رویکردها در غرب درباره نحوه مدیریت این بحران.
کنفرانس امنیتی مونیخ و شکافهای دو سوی آتلانتیک
بخش مهمی از مباحث کنفرانس امنیتی مونیخ به روابط اروپا و ایالات متحده اختصاص دارد. هدایت هیئت آمریکایی را مارکو روبیو بر عهده دارد که قرار است با رهبران اروپایی و نیز رئیسجمهور اوکراین دیدار کند. این حضور در شرایطی است که سال گذشته سخنرانی تند جی دی ونس درباره آزادی بیان و سیاستهای مهاجرتی اروپا، بازتاب گستردهای در محافل سیاسی بر جای گذاشت.
امسال اما یکی از بحثبرانگیزترین لحظات نشست، نه در سخنرانیهای رسمی، بلکه در یک پنل رسانهای رقم خورد؛ جایی که کریستین امانپور پرسشی مستقیم از لیندزی گراهام درباره جایگاه رضا پهلوی در معادلات سیاست آمریکا مطرح کرد.
گراهام در پاسخ، از حمایت رضا پهلوی خودداری کرد و این پاسخ منفی، بهسرعت به کانون بحث در شبکههای اجتماعی و رسانههای فارسیزبان بدل شد. برخی تحلیلگران این «نه» را نشانهای از فقدان حمایت در واشینگتن از رضا پهلوی دانستند.
کنفرانس امنیتی و بازتاب پرسش امانپور
با این حال، تمرکز اصلی واکنشها بیش از آنکه متوجه سناتور گراهام باشد، بر شخص امانپور قرار گرفت. برخی از جریانهای نزدیک به ساختار رسمی در ایران استدلال کردند که طرح این پرسش و پاسخ منفی سناتور آمریکایی، بهطور غیرمستقیم جایگاه رضا پهلوی را بهعنوان اپوزیسیون فعال تضعیف کرده و این پیام را منتقل کرده است که حتی در میان سیاستمداران منتقد جمهوری اسلامی نیز اجماعی روشن پیرامون او وجود ندارد.
این برداشت بر بخش مشخصی از گفتوگو استوار است؛ جایی که امانپور مستقیماً موضوع رضا پهلوی را مطرح میکند و پاسخ نه گراهام، بهسرعت برجسته میشود. برای گروهی از ناظران، این موضع میتواند نشانهای از رویکرد عملگرایانهتر واشینگتن باشد؛ رویکردی که ترجیح میدهد از اعلام حمایت رسمی از یک فرد مشخص خودداری کند و سیاست خود را در قبال ایران بر مبنای ملاحظات کلان امنیتی و منطقهای تنظیم نماید.
در مجموع، کنفرانس امنیتی مونیخ بار دیگر نشان داد که این نشست صرفاً محلی برای تبادل دیدگاههای رسمی نیست، بلکه صحنهای است که در آن پیامهای نمادین، سکوتها و حتی پاسخهای کوتاه نیز میتوانند به موضوعی تعیینکننده در معادلات سیاسی تبدیل شوند؛ بهویژه زمانی که پای آینده ایران و جایگاه اپوزیسیون در میان باشد.
کنفرانس مطبوعاتی مقاومت ایران در مونیخ
همزمان با برگزاری کنفرانس امنیتی مونیخ در شهر مونیخ، کنفرانس مطبوعاتی جداگانهای از سوی شورای ملی مقاومت ایران برگزار شد که به تحولات داخلی ایران و پیامدهای اعتراضات اخیر اختصاص داشت.
در این کنفرانس مطبوعاتی، جان برکو رئیس پیشین پارلمان بریتانیا (۲۰۰۹ تا ۲۰۱۹)، محمد محدثین مسئول کمیسیون خارجه شورای ملی مقاومت ایران، و شاهین قبادی از سخنگویان این جریان حضور داشتند. سخنرانان به بررسی ابعاد اعتراضات دیماه در ایران، واکنشهای امنیتی حکومت و چشماندازهای پیشرو پرداختند.
محمد محدثین در این نشست اعلام کرد که چهار فایل صوتی منتسب به جلسات محرمانه شورای تأمین استان تهران را در اختیار رسانهها قرار داده است. به گفته او، این فایلها حاوی اظهارات برخی مقامات امنیتی درباره نحوه مدیریت اعتراضات و نگرانی از گسترش فعالیتهای اعتراضی سازمانیافته است.
در یکی از این فایلهای صوتی، فردی که بهعنوان مدیرکل امنیتی استانداری تهران معرفی شد، درباره فراخوانهای منتشرشده از سوی مخالفان مریم رجوی و مجاهدین و آنچه «تشدید عملیاتهای آتشمحور» خوانده شده، توضیح میدهد. در این بخش از فایل، به اقداماتی مانند آتش زدن نمادها و تصاویر رسمی، سوزاندن لاستیک و ایجاد اختلال در معابر شهری اشاره شده و نسبت به گسترش این اقدامات ابراز نگرانی میشود.
سخنرانان این کنفرانس خبری تأکید کردند که انتشار این فایلها را نشانهای از نگرانی ساختار امنیتی جمهوری اسلامی از تداوم اعتراضات و فعالیتهای سازمانیافته مخالفان میدانند. آنان همچنین خواستار توجه بیشتر جامعه بینالمللی به وضعیت حقوق بشر و تحولات سیاسی در ایران شدند.
این نشست خبری در حاشیه کنفرانس اصلی و با حضور خبرنگاران رسانههای بینالمللی برگزار شد و موضوع ایران را به یکی از مباحث موازی در فضای سیاسی مونیخ تبدیل کرد.
بیشتر بخوانید:
ترامپ و تغییر جمهوری اسلامی :«بهترین اتفاقی که میتواند رخ دهد»
- سایت کالج آزادی در شبکههای اجتماعی:اینستاگرام / تلگرام / یوتیوب
لطفا نظراتتان را در کامنت با ما به اشتراک بگذارید.
