کنوانسیون پالرمو: بنبست سیاسی یا نجات اقتصادی
کنوانسیون پالرمو یکی از معاهدات مهم سازمان ملل متحد برای مبارزه با جرائم سازمانیافته فراملی است. این کنوانسیون با هدف پیشگیری و مقابله با فعالیتهای غیرقانونی مانند قاچاق انسان، پولشویی و قاچاق سلاح طراحی شده است. در این مقاله، به بررسی جزئیات تصویب کنوانسیون پالرمو در ایران، اختلافات مربوط به آن، و تأثیرات باقی ماندن در لیست سیاه FATF میپردازیم.
تصویب کنوانسیون پالرمو در ایران
در تاریخ 24 اردیبهشت 1404، مجمع تشخیص مصلحت نظام قانون الحاق ایران به کنوانسیون پالرمو را تأیید کرد. محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس، این قانون را در نامهای به مسعود پزشکیان ابلاغ کرد. با این تأیید، تنها پذیرش کنوانسیونCFT (مقابله با تأمین مالی تروریسم) برای خروج ایران از لیست سیاهFATF باقی مانده است.
اما این تصویب با اختلافاتی در مجلس همراه است. بیش از 150 نماینده معتقدند که این قانون 10 سال پیش در مجلس مطرح و توسط شورای نگهبان رد شده بود. به ادعای آنها، تأیید مجمع تشخیص مصلحت پس از یک دهه، فاقد اعتبار است، زیرا مجلس کنونی با آن موافق نیست.
وضعیت کنونی ایران در FATF
ایران همچنان در لیست سیاه FATF قرار دارد. تا زمانی که کنوانسیون CFT پذیرفته نشود، امکان خروج از این لیست وجود ندارد. این وضعیت پیامدهای اقتصادی و سیاسی جدی برای کشور به همراه دارد.
کنوانسیون پالرمو چیست؟
کنوانسیون پالرمو مجموعهای از قواعد بینالمللی برای مبارزه با جرائم سازمانیافته فراملی است. این کنوانسیون شامل موارد زیر میشود:
۱-جلوگیری از قاچاق انسان: بهویژه زنان و کودکان.
۲-مقابله با قاچاق مهاجران: از طریق مسیرهای زمینی، دریایی و هوایی.
۳-مبارزه با قاچاق سلاح گرم: شامل تولید و تجارت غیرقانونی سلاح و اجزای آن.
۴-مبارزه با پولشویی: ماده هفتم کنوانسیون بر پیشگیری از پولشویی تأکید دارد.
این کنوانسیون کشورها را ملزم به همکاری بینالمللی برای کاهش جرائم سازمانیافته میکند.
کنوانسیون CFT چیست؟
کنوانسیون CFT (Counter-Terrorism Financing) در سال 1999 توسط سازمان ملل متحد برای مقابله با تأمین مالی تروریسم تصویب شد. این معاهده کشورها را موظف میکند تا نظامهای مالی خود را برای جلوگیری از پولشویی و حمایت مالی از گروههای تروریستی تحت نظارت قرار دهند.
پیامدهای باقی ماندن در لیست سیاه FATF
باقی ماندن ایران در لیست سیاه FATF آثار منفی متعددی بر اقتصاد کشور دارد:
۱-تأثیر بر اقتصاد کلان: تنش در بازار ارز افزایش مییابد.
۲-کاهش سرمایهگذاری خارجی:سرمایهگذاری کشورهای خارجی در ایران به صفر میرسد.
۳-محدودیت در تجارت بینالمللی: تبادلات مالی رسمی و تبدیل ارز در بازارهای جهانی غیرممکن میشود.
۴-مشکلات صادرات نفت و گاز: ایران مجبور به مبادلات کالا به کالا یا قاچاق ارز خواهد بود.
۵-انزوای جهانی: محدودیتهای مالی، جایگاه ایران را در اقتصاد جهانی تضعیف میکند.
چرا ایران به CFT تن نمیدهد؟
دولت ایران به دلایل زیر از پذیرش کنوانسیونCFT خودداری میکند:
۱-نظارت بر مبادلات مالی: پذیرش CFT به معنای نظارت سازمانهای بینالمللی بر فعالیتهای مالی نهادهای امنیتی، بهویژه سپاه، است. این امر امکان پولشویی، قاچاق ارز و تأمین مالی گروههای نیابتی را از بین میبرد.
۲-اجرای استانداردهایFATF: ایران باید 40 استاندارد FATF در زمینه مبارزه با پولشویی و تأمین مالی تروریسم را اجرا کند.
۳-نظارت بر نظام بانکی: نهادهای مالی و بانکی باید تحت نظارت بینالمللی قرار گیرند.
۴-تبادل اطلاعات مالی: ایران باید اطلاعات تراکنشهای مالی را با سایر کشورها به اشتراک بگذارد.
۵-شناسایی مشتریان (KYC): ثبت اطلاعات هویتی مشتریان برای جلوگیری از فعالیتهای مشکوک الزامی میشود.
۶-نظارت بر تراکنشهای مشکوک: تراکنشهای بزرگ و مشکوک باید بهدقت بررسی شوند.
نتیجهگیری
رژیم در پذیرش کنوانسیون پالرمو وCFT با چالشهای سیاسی و اقتصادی مواجه است. باقی ماندن در لیست سیاه FATF، اقتصاد کشور را در تنگنا قرار داده و امکان سرمایهگذاری خارجی و تجارت بینالمللی را محدود کرده است. بدون پذیرش CFT، حتی رفع تحریمها نمیتواند مشکلات اقتصادی ایران را حل کند. رژیم در موضوع کنوانسیون پالرمو، مانند بسیاری از مسائل دیگر، در بنبست قرار دارد. خروج از این وضعیت نیازمند تصمیمگیریهای دشوار است. تصمیماتی که بیشک رژیم را به سرنگونی نزدیکتر خواهند کرد.
مقاومت ایران میتازد: سرنگونی رژیم نزدیک است
- سایت کالج آزادی در شبکههای اجتماعی:اینستاگرام / تلگرام / یوتیوب
