گلستان در دل سنگستان

1 کمپ لیبرتی (اشرف۲)

کمپ لیبرتی پایگاه نظامی با وسعت تقریبی ۳۰ کیلومتر مربع، متعلق به نیروهای نظامی آمریکا در نزدیکی فرودگاه بغداد است که سال ۲۰۱۲، کمتر از یک کیلومتر مربع آن محلی بود که مجاهدین بعد از انتقال از اشرف، در آن مستقر شدند.

این کمپ که بعدها با اشرف ۲ نیز شناخته شد، به مدت ۴ سال محل استقرار مجاهدین در عراق بود.

در این سلسله مطالب می‌خواهیم نگاهی کوتاه به تاریخچه ۴ ساله این کمپ و مهمترین اتفاقات آن داشته باشیم.

2 نماینده ویژه سازمان ملل یا نماینده خامنه‌ای

مارتین کوبلر، نماینده سازمان ملل در عراق در آن دوران، در همآهنگی کامل با نوری مالکی نخست وزیر عراق، از ایادی رژیم در آن کشور، پیش‌برنده پروژه جابجایی مجاهدین از اشرف به لیبرتی بود. طاهر بومدرا، رئیس دفتر حقوق بشر یونامی در عراق، در رابطه با کوبلر می‌گوید: «کوبلر می‌دانست کمپ لیبرتی آمادگی اسکان دادن ۳۴۰۰ زن و مرد مجاهد را ندارد. وقتی فشارهایش بر مشاور کمیساریای عالی پناهندگی مبنی بر اینکه کمپ لیبرتی دارای استانداردهای بشردوستانه برخوردار است، تأثیری نداشت، کوبلر خودش بیانیه‌ای صادر کرد تا جامعه بین‌المللی را فریب داده و روند جابجایی را شروع کند.

کوبلر همچنین ۲۰ تا ۳۰ عکس منتشر کرد که با فتوشاپ، شرایط کمپ را چیزی غیر از آنچه بود و واقعیت داشت جلوه دهد.

3 لیبرتی کمپی با دو درخت خشکیده

اینک مجاهدین بعد از گذشت ۲۵ سال زندگی در اشرف، که آنرا با سازندگی‌های خود به «مروارید صحرا» تبدیل کرده بودند، می‌بایست در کانکس‌های ۱۲*۳ متر در محیطی زیر می‌نیمم‌های بهداشتی و سراسر سنگلاخ مستقر می‌شدند.

در کل محوطه لیبرتی تنها ۲ درخت خشکیده، به طنز معروف به «پارک کوبلر» وجود داشت.

برق کمپ از طریق چند ژنراتور مستهلک تأمین می‌شد و فاقد هرنوع لوله‌کشی آب و فاضلاب بود. مجاهدین باید با تانکرهای محدودی که در اختیار داشتند بطور شبانه‌روزی در گرمای طاقت‌فرسا و زمستانهای خشک عراق با وجود همه ممانعت‌ها و کارشکنی‌ها مسائل بهداشتی را حل می‌کردند.

این در حالی بود که پشت دیوارهای بتنی دورتادور لیبرتی، کانالهایی کشیده شده از رود دجله در جریان بود.

4 لیبرتی کمپ پناهندگی یا بازداشتگاه؟

در حالیکه بیش از ۹۶۲ بیمار در نوبت‌های قرارهای تخصصی و ۲۵۶ بیمار باید برای عمل جراحی اقدام می‌کردند، از تردد مجاهدین به خارج از کمپ ممانعت می‌شد. گروه کار بازداشتهای خودسرانه ملل متحد، شرایط کمپ لیبرتی را معادل بازداشتگاه توصیف کرد و ۲۰۳۲ پزشک و کادر درمانی عراق، این کار را جنایت علیه بشریت خواندند.

همزمان از ورود مایحتاج ساکنان از قبیل موادغذایی، تانکر سوخت، بنزین، و خروج خودروهای تخلیه فاضلاب به داخل کمپ ممانعت می‌شد و ورود بسیاری از اقلام اولیه زندگی بلکل ممنوع بود.

امری که باعث می‌شد در گرمای بالای ۵۰ درجه تابستان‌های عراق، مینیمم امکانات سرمایشی در دسترس نبوده و مجاهدین با کمبود مواد غذایی و مشکلات دیگر به طور روزانه دست و پنجه نرم کنند

5 شگفتی‌های کمپ لیبرتی

مهمترین مشکلی که ایادی رژیم برای مجاهدین ایجاد کرده بودند، نداشتن آب در لیبرتی بود.

بدنبال اعتراضات مجاهدین و فشارهای هواداران سازمان در خارج بر وزارتخانه آمریکا، کمیساریای پناهندگان و کمیساریای حقوق بشر، نهایتا اجازه داده شد چند نفر از مجاهدین روزانه با تانکر به لیبرتی آب بیاورند. موضوعی که خود زمینه آزار و اذیتهای بیشتر مأموران عراقی تحت نفوذ ایران، بر ساکنین شد.

خانم مریم رجوی در ملاقاتی با کوبلر در پاریس گفت: مجاهدین حاضرند ضمن دو ماه یک شبکه آبرسانی از دریاچه کنار لیبرتی، همراه با منابع آب بزرگ و تصفیه‌خانه با هزینه خود ایجاد کنند.

کوبلر که چنین چیزی را باور نداشت موافقت خود و دولت عراق را اعلام کرد.

مجاهدین این پروژه را که 2.5 میلیون دلار هزینه داشت همراه با پیمانکاران ظرف دو ماه به پایان رساندند. پروژه‌ای که موجب شگفتی همگان از جمله سفارت آمریکا در عراق شد.

6 کمپ موقت یا قتل‌گاه

لیبرتی بارها مورد حملات موشکی مزدوران رژیم ایران قرار گرفت که باعث جان باختن ده‌ها مجاهد خلق شد. این حملات عبارتند از:

۲۱ بهمن ۱۳۹۱؛ این حمله که حوالی ساعت ۵ صبح صورت گرفت،‌ باعث شهادت ۷ مجاهد خلق و جراحت ده‌ها تن از مجاهدین شد.

25 خرداد ۱۳۹۲؛ در این حمله ۲ مجاهد شهید و ده‌ها تن مجروح شدند.

۵ دی ۱۳۹۲؛ گروه مختار وابسته به رژیم ایران مسئولیت این حمله را پذیرفت که باعث شهادت ۴ مجاهد شهید و جراحت بیش از ۵۰ تن شد.

۷ آبان ۱۳۹۲؛ با بیش از هشتاد موشک، خونین‌ترین حمله موشکی در نوع خود، که باعث شهادت ۲۳ مجاهد خلق و جراحت ده‌ها تن شد. همچنین ۳۵۷ کانکس و زیرساختهای زیادی از بین رفتند.

۱۴ تیر ۱۳۹۵؛ با بیش از ۵۰ موشک. در این حمله بدلیل هوشیاری مجاهدین تنها تعداد محدودی مجروح شدند.

7 ۵ تا ۱۰ ثانیه بین مرگ و زندگی

مجاهدین در لیبرتی در کانکس‌هایی مستقر شده‌بودند که کمترین حفاظی در مقابل موشک و انفجار نداشت.

بدنبال اولین حمله موشکی به لیبرتی، مسعود رجوی، رهبر مقاومت دستور ایجاد سنگرهای روباهی برای در امان ماندن از موشکهای ایادی رژیم را به همه مجاهدین داد.

مجاهدین با سرعتی بالا این فرمان را اجرا کرده و با ایجاد سنگرهای روباهی و تمرینات مستمر، بعد از به صدا در آمدن آژیر بین ۵ تا ۱۰ ثانیه خود را به سنگر می‌رساندند.

متخصصین در ارزیابی‌های خود گفتند: اگر مجاهدین چنین اقدامی نکرده و آمادگی‌های لازم را کسب نمی‌کردند، متحمل تلفات زیاد انسانی می‌بودند. از جمله در حمله با بیش از هشتاد موشک بشدت غنی شده در ۷ آبان، اگر آمادگی مجاهدین و وجود سنگرها در نزدیک محل‌های استقرارشان نمی‌بود بین ۳۰۰ تا ۵۰۰ کشته می‌داشتند.

8 از سنگستان تا گلستان

با وجود تمامی شرایط سخت لیبرتی و حملات موشکی، مجاهدین لحظه‌ای از سازندگی و سرسبز کردن آن دست نکشیدند.

در حالیکه ورود اولیه‌ترین امکانات ممنوع بود، مجاهدین با ابتکارات خود، انواع ابزار و دستگاه‌ها را می‌ساختند.

کانکس‌ها بهم پیوسته و تبدیل به سالن‌های غذاخوری زیبا شدند. کپسول‌های آتشنشانی خراب تبدیل به بیل و ده‌ها ابزار دیگر شدند که توسط آنها چاه‌های آب با تلاش زیاد حفر و زمین‌های سنگلاخی و آهکی، باغستان و گلستان شدند.

چیزی که همه شاهدان را به شگفتی واداشت.

9 هجرت بزرگ جابجایی مجاهدین از لیبرتی به آلبانی

خامنه‌ای در ۱۰ اسفند ۱۳۸۷ در دیدار با طالبانی، رئیس‌جمهور وقت عراق گفت: «بصورت جدي عملي شدن توافق و تفاهم دو جانبه»، «درخصوص اخراج منافقين» انجام شده و «منتظر تحقق آن» هستیم.

توافقی که در ۱۴ دی همانسال در ملاقات با نوری مالکی تحت عنوان تأمین امنیت کشورهای همجوار صورت گرفته بود. توافقی که زمینه شهادت ۱۳۰ مجاهد و بیش از ۱۲۰۰ تن شد.

با توجه به کارهای بسیار عظیم سیاسی و افشاگری توسط مریم رجوی، تعداد زیادی از شخصیتهای برجستة امریکا، با تصویب لایحه‌ای دولت امریکا را مجبور کردند که در انتقال مجاهدین از عراق به آلبانی، حفاظت مجاهدین را برعهده بگیرد.

به این ترتیب مجاهدین در گروه‌های مختلف لیبرتی را به مقصد آلبانی ترک کردند. آخرین دسته از مجاهدین روز ۱۹ شهریور ۱۳۹۵ به سلامت به آلبانی رسیدند و به این ترتیب کمپ لیبرتی عراق خالی از مجاهدین شد.

جابجایی و انتقالی که در عملیاتی پیچیده انجام شد و رژیم ایران نتوانست ضرباتی به این جابجایی وارد کند.

این جابجایی توسط مجاهدین هجرت بزرگ نام گرفت.

10 اشرف ۳: نماد ایستادگی و تحقق رویای ایران آزاد فردا

اشرف ۳ در میان تپه‌ها و کوه‌های شمال غربی تیرانا، در نزدیکی بندر دورس، در سال ۱۳۹۶ افتتاح شد. مجاهدین ظرف یک‌سال، زمین‌های این منطقه را که پوشیده از درختزارها و مراتع و غیرمناسب برای سازندگی بودند، زیر باران‌های سیل‌آسا به شهری با زیربنایی استاندارد تبدیل کردند.

این سازندگی، که طبق گفته ناظرین خارق‌العاده بود، در کمتر از ۲۰ ماه تکمیل و در تیرماه ۱۳۹۸، میزبان گردهمایی بزرگ ایران آزاد با شرکت صدها شخصیت سیاسی از سراسر جهان شد.

اشرف ۳ هم‌اکنون شهری با استانداردهای بالای شهرسازی است که شامل مجتمع‌های مسکونی، سالن‌های کنفرانس، بیمارستان، نانوایی، فروشگاه، رستوران، میادین و نمادهای تاریخی، موزه، کتابخانه، پارک‌ها، سالن‌های ورزشی، استخر، کارگاه‌های نجاری و آهنگری است.

شهری که نماد مقاومت و ایستادگی مجاهدین و تصویری کوچک از ایران آزاد فرداست.